علی نقیب:

قیمت‌گذاری دستوری بزرگ‌ترین چالش تولید محصولات بهداشتی است

کد مطلب: ۳۶۲۹۰۷
قیمت‌گذاری دستوری بزرگ‌ترین چالش تولید محصولات بهداشتی است

مدیرعامل شرکت بهداشتی دکتر عبیدی با انتقاد از قیمت‌گذاری دستوری در صنعت محصولات بهداشتی گفت: در شرایطی که قیمت مواد اولیه در بورس آزادانه تغییر می‌کند، تثبیت دستوری قیمت محصول نهایی امکان‌پذیر نیست. به گفته علی نقیب، ادامه این سیاست علاوه بر فشار بر تولیدکنندگان، توان آن‌ها برای سرمایه‌گذاری، نوآوری، ارتقای کیفیت و رقابت در بازار را کاهش می‌دهد.

علی نقیب، مدیرعامل شرکت بهداشتی دکتر عبیدی، در گفت‌وگو با کاماپرس با اشاره به مهم‌ترین چالش حوزه بهداشت و تولید محصولات بهداشتی اظهار کرد: یکی از چالش‌های بسیار بزرگ کشور، قیمت‌گذاری دستوری است. طبق قانون، قیمت‌گذاری دستوری اصولا باید صرفا درباره کالاهای ضروری اعمال شود و اگر قرار است چنین دستوری به شرکت‌ها داده شود، باید هزینه‌های اجرای آن نیز جبران شود.

بیشتر بخوانید:

وی افزود: نمی‌توان انتظار داشت سازمان‌هایی مانند تعزیرات یا سازمان حمایت در همه حوزه‌های تولیدی و صنعتی دخالت کنند؛ چراکه این مجموعه‌ها کارشناسان تخصصی مورد نیاز برای تمام صنایع را در اختیار ندارند و ساختار و ابزار لازم برای چنین سطحی از کنترل نیز وجود ندارد.

نقیب ادامه داد: از سوی دیگر، بازار محصولات بهداشتی و آرایشی یک بازار رقابتی است. تولیدکنندگان در این بازار برای قیمت، کیفیت، نوآوری و سهم بازار با یکدیگر رقابت می‌کنند. بنابراین وقتی یک سازمان دولتی قیمت مشخصی را برای محصول تعیین می‌کند، عملا بخش مهمی از سازوکار رقابت را مختل می‌کند.

قیمت‌گذاری دستوری توان نوآوری را کاهش می‌دهد

مدیرعامل شرکت بهداشتی دکتر عبیدی تاکید کرد: یکی از نخستین آسیب‌های قیمت‌گذاری دستوری، تاثیر آن بر رشد، نوآوری و پیشرفت شرکت‌هاست. ما برای اینکه بتوانیم سهم بازار خود را از رقیب بگیریم، روی کیفیت بالاتر، نوآوری در محصول، قیمت و عوامل مختلف دیگر سرمایه‌گذاری می‌کنیم. اما وقتی قیمت محصول به شکل دستوری تعیین شود، دیگر توان لازم برای ادامه این مسیر باقی نمی‌ماند.

وی با اشاره به ناهماهنگی میان قیمت‌گذاری محصول نهایی و مواد اولیه گفت: مسئله مهم‌تر این است که قیمت محصول نهایی به شکل دستوری تعیین می‌شود، اما قیمت بسیاری از مواد اولیه در بورس آزاد است. ممکن است امروز یک ماده اولیه را با قیمت مشخصی خریداری کنیم و فردا قیمت همان ماده یک‌ونیم برابر شود. در چنین شرایطی چگونه می‌توان از تولیدکننده انتظار داشت قیمت تمام‌شده‌ای را که به‌صورت طبیعی افزایش پیدا می‌کند، ثابت نگه دارد؟

نقیب افزود: اگر قرار است دولت تا این اندازه در قیمت‌گذاری دخالت کند، باید در تمام زنجیره تولید نیز ورود داشته باشد. نمی‌شود مواد اولیه مانند محصولات پتروشیمی یا پلی‌اتیلن یک هفته با یک قیمت و هفته بعد با قیمت دیگری در بورس عرضه شوند، اما هم‌زمان از تولیدکننده خواسته شود قیمت محصول نهایی خود را ثابت نگه دارد.

وی خاطرنشان کرد: ادامه این روند در نهایت فشار را به تولیدکننده منتقل می‌کند و فضای لازم برای سرمایه‌گذاری و توسعه را کاهش می‌دهد. در یک بازار رقابتی، اگر قرار است تولیدکننده برای ارتقای کیفیت و نوآوری انگیزه داشته باشد، باید بتواند هزینه‌های واقعی تولید و تغییرات آن را در قیمت محصول خود لحاظ کند.

گفتگوی کامل به زودی منتشر می‌شود

انتهای پیام

ارسال نظر