نگرانی اهالی شهران از زندگی در کنار بمب ساعتی

بنزین و گازوئیل و نفت سفید به 11 مخزنی که در انبار نفت شهران مستقر هستند ریخته می‌شود و سپس از طریق تانکرها پمپ‌بنزین‌های شهر را تغذیه می کنند. مسیر تانکرهایی که این بنزین را می‌گیرند و به داخل شهر می‌برند، از مسیر مسکونی می‌گذرد.

به گزارش کاماپرس؛ در پی انفجار انبار نفت در بیروت و حواشی فاجعه بار آن که جان ده‌ها شهروند لبنانی را گرفت، مجید فراهانی رییس کمیته بودجه شورای شهر تهران، درباره انبار نفت شهران در تهران و عواقب ناشی از بی توجهی به احتمال حادثه خیز بودن این انبار شروع به اطلاع رسانی کرد.

او روز پنج‌شنبه ۱۶ مرداد در صفحه اینستاگرامش این انبار را به یک "بمب هیدروژنی" تشبیه کرد و خواستار انتقال آن از تهران شد. فراهانی نوشت: "فقط کافی است یکی از تانکرها یا خودروی ‌حمل آن‌هنگام سوخت گیری در کنار مخازن دچار حادثه شود، آنگاه با انفجار سریالی مخازن سوخت یکی پس از دیگری فاجعه ای بزرگ‌تر از بیروت به سر تهران می آید."

در همین روز اما مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران در واکنش به اظهارات فراهانی به خبرگزاری ایسنا گفت: "انبار نفت شهران استانداردهای ایمنی لازم را دارد و وجود آن برای سوخت رسانی ایمن و مطمئن درسطح تهران حیاتی است." با اینحال ساکنان منطقه شهران همچنان نگران مجاورت محل زندگیشان با این بمب ساعتی هستند.

کانون خطر در شهران

رضا کرمی‎محمدی، رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، چندان با مدیرعامل شرکت پخش فراورده‌های نفتی هم‌نظر نیست! او به «شرق» می‌گوید: "پیش‌تر این انبار نفت در محلی غیرمسکونی بود و شهران بافت مسکونی نداشت و اصلا دلیل ساخت‌وساز همین بود. اما الان منطقه شهران کاملا مسکونی است و به کانون خطر تبدیل شده است."

زندگی روی مین!

به گفته او در این محل ۱۱ مخزن است که مقرر بوده است تا در اطراف هرکدام دیواری کشیده شود و خاک آن قسمت نفوذناپذیر شود تا امکان سرایت سیال به اطراف و به زمین به حداقل برسد. اینکه فکر کنیم هیچ اتفاقی در آینده نخواهد افتاد چندان قابل پذیرش نیست. مردم محله شهران هم نگران‌اند. آنها می‌گویند روی مین زندگی می‌کنند. هم نگران افت قیمت محله‌شان هستند و هم از جان و زندگی‌شان می‌ترسند.

امروز می ترکد یا فردا !؟

به نوشته شرق؛ کوهسار و کوهستان و کوثر و شهران 1 و 2 بخشی از مجتمع‌ها هستند. مردم در رفت‌و‌آمدند، زندگی در کنار دکل‌های تنومند برق که کنار هم صف کشیده‌اند و انبار نفت و تانکرهایی که بمب سیار هستند، جاری است. صاحب سوپرمارکت حوصله ندارد. وقتی سؤال می‌کنم نگران انبار نیستی، بدون اینکه سرش را بالا بیاورد می‌گوید: «بالاخره باید مرد دیگه! چه امروز، چه فردا… خیلی بهش فکر نمی‌کنم».‌ خب بالاخره اینجابودن ممکنه یکم نگرانتون کنه… زن همسایه که شیر را روی دخل می‌گذارد می‌گوید: «شما این دکل‌های فشارقوی رو ببین. کلا عادت کردیم بدون آنکه دلیلش مهم باشه».

کمی پایین‌تر نرسیده به فلکه دوم مغازه بستنی‌فروشی است. صاحب مغازه می‌گوید: «بعد ماجرای بیروت مردم بیشتر اضطراب دارن. شما حساب کن روزی 400 تا تانکر از جلوت رد بشه. هم سروصدا، هم آلودگی هوا، هم اینکه باید چشمت به این باشه که یا امروز بترکه یا فردا… نگرانیم دیگه».

معاملاتی که به خاطر انبارنفت به هم می خورد

مشاور املاکی که دور فلکه دوم شهران است، درباره نگرانی‌ها می‌گوید: «بالاخره مردم در میان این‌همه اخبار ناراحت‌کننده هستند و طبیعی است که بخواهند کمی خیال‌شان راحت شود. یکی، دو‌تا معامله داشتیم که تا طرف معامله فهمید اینجا انبار نفت دارد، به‌ هم خورد. مردم می‌گویند ممکن است روی مبلغ خانه‌شان تأثیر گذاشته شود، می‌خواهند در امنیت زندگی کنند. شما تصور کن دور همین فلکه یک ماشین با این کانتینرها تصادف کند،‌ چه فاجعه‌ای درست می‌شود.

اندازه‌ اتفاق و انفجاری که می‌تواند در شهران به وقوع بپیوندد، چندان مهم نیست. چه یک خانه را ویران کند، چه یک محله و چه کل منطقه را؛ باید پیش از آن که اتفاق بیفتد جلویش را گرفت. دلیلش هر چیزی که هست، مردم یک محله نگران‌اند، در شرایطی که فضای روانی چندان آرام نیست، این وظیفه مسئولان است که حداقل اطمینانی را برای مردم مناطق مختلف ایجاد کنند که به جای تصور خوابیدن کنار بمبی ساعتی،‌ فکر کنند حداقل در محیط خانه‌شان امنیت نسبی دارند.

انتهای پیام