كانون عالی انجمن های صنفی كارفرمائی ایران در اجرای ماده ۱۳۱ قانون كار مصوب سال۱۳۶۹ به منظور ایجاد هماهنگی در فعالیت های انجمن های صنفی كارفرمائی و كانون های كارفرمائی سراسری و استانی و هدایت و راهنمائی آنان در زمینه های مختلف صنعتی، حرفه ای و خدماتی ایجاد گردید و پس از چند سال فعالیت غیررسمی، سرانجام با تأكید سازمان بین المللی كار به دولت ایران در سال ۱۳۷۸ به عنوان یك تشكل فراگیر كارفرمائی غیرانتفاعی و غیر سیاسی به طور رسمی تأسیس گردید.
كانون عالی انجمن های صنفی كارفرمائی ایران از اتحاد بین انجمن های صنفی كارفرمائی و كانون های كارفرمائی سراسری بوجود آمده است و به موجب قانون در رأس هرم تشكیلات كارفرمائی كشور قرار دارد و جهت حمایت از كارفرمایان بخش های مختلف اقتصادی، بهعنوان تنها نماینده بخش كارفرمائی، در مذاكره با دولت و سازمان های داخلی و بین المللی مرتبط با حقوق و قوانین كار و تامین اجتماعی و سایر مسائل مرتبط با منافع كارفرمایان فعالیت می نماید.
هدف از ایجاد این كانون عالی، حفظ حقوق و دفاع از منافع مشروع و قانونی کلیه کارفرمایان و تشكل های كارفرمائی كشور و هماهنگ ساختن كوشش ها و فعالیت های مرتبط با بخش های صنعت، حرفه و خدمات، ایجاد انگیزه و حمایت از سرمایه گذاری های مولد، ایجاد زمینه های مطلوب برای همكاری و تبادل نظر و انتقال فن آوری و تجربیات لازم به منظوردست یابی به توسعه پایدار در كشور است.
منابع درآمد كانون عالی عبارتند از: ورودیه ها، حق عضویت ها، هدایا و سایر كمك های داوطلبانه و درآمدهای ناشی از ارائه خدمات آموزشی و پژوهشی مورد تقاضای اعضا.