وداع احمد پورفلاح با محسن خلیلی عراق
احمد پورفلاح، رئیس اتاق ایران و ایتالیا و از صنعتگران پیشکسوت کشور، در مراسم ختم و گرامیداشت محسن خلیلی عراقی، بنیان‌گذار بوتان، دلنوشته‌ای را که در فراق این صنعتگر نوشته بود، با بغض و اندوه فراوان قرائت کرد.
به گزارش کاماپرس، پورفلاح در این دلنوشته با یادآوری سال‌ها همراهی با محسن خلیلی عراقی، به دغدغه‌های او در زمینه توسعه صنعتی ایران، مسئولیت اجتماعی، دفاع از حقوق کارگران و فعالیت‌های تشکلی اشاره کرد و بر ضرورت تداوم مسیر این صنعتگر فقید تاکید داشت.
محسن خلیلی عراقی از پیشکسوتان صنعت گاز مایع در ایران و از موسسان تشکل‌های صنعتی کشور بود که عضویت در هیئت امنای سازمان تامین اجتماعی و اتاق بازرگانی تهران را نیز در کارنامه خود داشت.
احمد پورفلاح در این متن، ضمن مرور خاطرات و ویژگی‌های شخصیتی خلیلی عراقی، از نقش او در شکل‌گیری تشکل‌های صنعتی و تلاش‌هایش برای پیشرفت کشور یاد کرد و خطاب به او نوشت: «قول می‌دهیم تا جان در بدن داریم، نگذاریم پرچمت بر زمین گذاشته شود.»
متن کامل دلنوشته مهندس احمد پورفلاح که در مراسم گرامیداشت محسن خلیلی عراقی قرائت شد، به شرح زیر است:
محسن‌خان، نمی‌توانم رفتنت را باور کنم.
در باورم نمی‌گنجد که با تو حرف می‌زنم ولی کنار وجود گرمی‌بخشت ننشسته‌ام و نگاه پرمهرت در نگاهم نیست. یقین دارم که اینک در جمع عاشقان و دوستدارانت حاضر و ناظری.
همیشه عاشق جمع بودی و همه در اطرافت حلقه می‌زدند. خوشحالم که فرصت این را داشتم تا در جایگاه‌های مختلف در کنارت باشم و از تو بیاموزم.
همیشه در گفت‌وگوها اولین کلماتت «مسئولیت اجتماعی»، «وقف کردن»، «خدمت به دیگران»، «خاک پای مردم» و پرتکرارترین جمله‌ات «توسعه صنعتی ایران» بود. آن هنگام که کسی از توسعه و صنعتی‌شدن سخن نمی‌گفت، دغدغه تو این جمله بود و برای تحقق آن، وقت، فکر، سرمایه و توانت را گذاشتی.
مسئولیت‌پذیری در تو برای احقاق حقوق و مزد کارگران موج می‌زد.
فعالیت‌هایت در عرصه تشکل‌ها بی‌بدیل و ماندگار است.
«انجمن مدیران صنایع» را با هدف برقراری ارتباط میان مدیران صنعت و به‌منظور ایجاد یک تشکل قوی و منسجم صنعتی تشکیل دادی.
«کنفدراسیون صنعت» را با ایده صنعتی‌شدن کشور پایه‌گذاری کردی.
«انجمن لوازم خانگی» با تلاش‌های پیگیر تو به وجود آمد.
مجموعه «بوتان» را با امید رشد و توسعه کشور، راهبری و هدایت کردی و خودت همواره گرمی‌بخش گردهمایی‌ها و جلساتی بودی که با عشق و تعهد در آن‌ها شرکت می‌کردی.
از جانت، سرمایه‌ات و اعتبارت برای پیشرفت کشور دریغ نکردی.
این دریای تواضع و فروتنی را در هیچ‌کس سراغ نداشته و ندارم.
آرزویت این بود که راهت ادامه داشته باشد. همه را به فعالیت در تشکل‌ها تشویق می‌کردی و مایه دلگرمی همه بودی.
در بهار امسال که به همراه جمعی از دوستدارانت به دیدارت آمده بودیم، با توان اندک خود، به همه انگیزه می‌دادی.
محسن‌خان، این شاگرد کوچکت، رفتنت را چگونه باور کند؛ درحالی‌که راهی طولانی برای تحقق آنچه در اندیشه‌ات بود، باقی مانده است.
محسن‌خان، به‌ناچار و به جبر زمانه، نبودنت را می‌پذیریم. در کنار خانواده و عزیزانت هستیم و تلاش می‌کنیم همچون همیشه رهرو راهت باشیم و به همراه همه عاشقانت قول می‌دهیم تا جان در بدن داریم، نگذاریم پرچمت بر زمین گذاشته شود.
محسن‌خان، معنای کامل انسانیت، بزرگمرد صنعتی کشور، آسمانی‌شدنت مبارک.
انتهای پیام
مرتبط با:
