چرا کارخانههای صنایع غذایی دیگر توسعه پیدا نمیکنند؟
سرمایهگذاری در بخش تولید بیش از هر چیز به ثبات و امکان پیشبینی آینده وابسته است. فعالان صنعت غذا نیز معتقدند نااطمینانیهای موجود، انگیزه توسعه و اجرای پروژههای جدید را کاهش داده است.
امیررضا ثابتپی، بنیانگذار و مدیرعامل برند نامینو در گفتگو با کاماپرس درباره وضعیت سرمایهگذاری در صنعت غذا گفت: نبود امکان برنامهریزی بلندمدت، توسعه زیرساختها و بازارهای جدید را برای تولیدکنندگان دشوار کرده است.
وی افزود: مشکلات مربوط به تامین مواد اولیه، بازگشت ارز حاصل از صادرات و تغییرات مکرر در مقررات، شرایطی ایجاد کرده که بسیاری از بنگاهها ترجیح میدهند منابع خود را صرف حفظ فعالیت جاری کنند و وارد پروژههای توسعهای جدید نشوند.
به گفته وی، حذف ارز ترجیحی نیز بخشی از مزیت رقابتی تولیدکنندگان را کاهش داده و هزینههای داخلی را افزایش داده است؛ موضوعی که بر توان سرمایهگذاری واحدهای تولیدی اثر مستقیم گذاشته است.
ثابتپی در پایان گفت: اقتصاد ایران همچنان ظرفیت بالایی برای نوسازی و جذب سرمایه دارد، اما تحقق این ظرفیت نیازمند ثبات در سیاستگذاری، بهبود روابط اقتصادی و فراهم شدن امکان برنامهریزی بلندمدت برای فعالان بخش خصوصی است.
متن کامل گفتگو را در این صفحه بخوانید
انتهای پیام
مرتبط با: