شرکت فرانسوی دنت از ایران خارج شد
پس از انتشار زمزمههایی درباره خروج دنت از بازار ایران، شرکت دنون لبنی پارس با انتشار اطلاعیه به این موج رسانهای واکنش نشان داد.
برای مشاهده جدیدترین اخبار کسب و کار کاماپرس را در اینستاگرام دنبال کنید.
به گزارش کاماپرس، در این اطلاعیه که با عنوان «انتقال مالکیت، بدون تغییر در فعالیتها» منتشر شده، آمده است: در پی تصمیمات اتخاذ شده در سطح سهامداری شرکت دنون لبنی پارس ـ دارنده برندهای «دنت» و «دنت پاپ» در ایران ـ ساختار مالکیت شرکت به بخش خصوصی داخلی، یعنی مدیریت عامل کنونی و مورد اعتماد گروه بینالمللی دنون، واگذار شده است. شرکت دنون لبنی پارس با تأکید بر شفافیت، ثبات و مسئولیتپذیری اعلام میکند این تغییر صرفاً در سطح مالکیت بوده و هیچگونه تأثیری بر برندها، فعالیتهای عملیاتی، کیفیت و استانداردهای تولید، توزیع و عرضه محصولات، نیروی انسانی، حفظ اشتغال و همکاری با شرکای تجاری نداشته و نخواهد داشت. این شرکت مطابق روال پایدار دو دهه فعالیت خود در ایران، با ثبات کامل و بدون وقفه، مسیر خود را با همان کیفیت و تعهد همیشگی ادامه میدهد و همچنان متعهد به تأمین محصولات سالم، باکیفیت و حفظ اعتماد مصرفکنندگان و تمامی ذینفعان خود می باشد.
اخبار مرتبط را بخوانید:
اولین واکنش جدی به خروج دنت
جیران تابعی، یکی از مدیران ارشد دنون، سه روز پیش با انتشار متن مفصلی در صفحه لینکدین خود، اولین موج خبری نسبت به خروج دنت را ایجاد کرد. این پست که تاکنون بیش از 2 هزار لایک و کامنت دریافت کرده، با این جمله آغاز شده است: "دنون از ایران رفت."
این متن جیران تابعی مورد توجه بسیاری از کاربران فضای مجازی قرار گرفت و دست به دست شد. تابعی نوشته است: من از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ یکی از ۷ مدیر ارشد دنون لبنی در ایران بودم؛ شاهد شکوه صدسالهی یکی از معتبرترین شرکتها در سراسر جهان، و سقوط آن در ایران. شاهد خروج آخرین مدیرعامل فرانسوی دنون و سپس تنزل دغدغههای مدیرعامل یک شرکت بینالمللی از «چطور سهم ایران را در کسبوکار جهانی دنون بهنحو شایسته ارتقا دهم»، به «فاکتور ناهار سرپرست فروش را تأیید نکنم.»
شاهد اعمال قدرت شخصی در همهچیز، سرکوب انتقادها برای حفظ مشروعیت و اعطای امتیازات ویژه به تمجیدکنندگان؛ انواع تبعیض، آزار روانی و سوءاستفاده؛ و تغییر جهت تمرکز تیمها از «چگونه بهترینِ خودمان را برای دنون ارائه دهیم؟» به «چگونه مدیرعامل را خوشحال کنیم؟»
شاهد از دست دادن شلف ها، شرکای تجاری، منابع انسانی، انگیزهها و سرانجام اخلاق.
تشخیص این فروپاشی تدریجی فقط اندکی درک کسبوکار و کمی وجدان میخواست؛ چیزی که بهوفور در همکارانم وجود داشت. من و بسیاری دیگر، تمام توان خود را برای اصلاح امور بهکار بستیم. هرچه شرکت پایینتر میرفت، ارادهی ما محکمتر میشد؛ هرچه بیشتر تلاش میکردیم، کمتر نتیجه میگرفتیم. پس از سالها تلاش داخلی، گزارشها یکی پس از دیگری به تیم مدیریت منطقه و Ethics Line دنون ارسال شد.
در آخرین اقدام، من گزارشی جامع از نقض متعدد پالیسیهای جهانی دنون در ایران، مدیریت شخصمحور، فضای مسموم و ناامن و... فرستادم. همزمان، کاهش مستمر فروش، نرخ ترسناک خروج نیروها، امتیازات بسیار پایین ایران در نظرسنجیهای جهانی کارکنان و تقریباً هر شاخص دیگری، گویای وضعیت قرمز شرکت بود.
مدیرعامل دنون، سه ماه ناچار به پاسخگویی به تیم بازرسی شد و نتیجه بهصورت شفاهی به من اعلام گردید: «برای ما روشن است که […] همه جا شکست خورده است. الان اخراجش نمیکنیم، ولی بهزودی پیامدهای جدی برای او در پیش است.»
و این «بهزودی»، آخرین فرصت تقلا برای نجات، از طریق حذف منتقدان (بخوانید دشمنان فرضی) به روشهای غیرحرفهای و غیراخلاقی بود: نیمی از مدیران ارشد و تعداد قابلتوجهی از مدیران میانی.
یک سال پیش، درحالیکه من مشغول ارائهی مقالهی دکترای خود در کنفرانس EIBA 2024 فنلاند بودم، ایشان مشغول نشر اتهامات بیاساس مبنی بر فساد مالی تیم مارکتینگ و فرار من به خارج از کشور بود.
چند روز پیش، مصادف با روز جهانی حقوق بشر، بعد از اینکه طی سه حکم جلب متوالی به او فرصت دادم تا به مراجع قانونی مراجعه کند، روی چهارمین حکم اقدام کردم؛ و ایشان با قرار دادسرا، بهجای بازداشتگاه، به محل کارش رفت تا خبر خروج دنون را از مافوقهای خود بشنود.
بهخاطر دارم روزی که وارد دنون شدم، از پیشرو بودن همهچیز هیجانزده بودم. خاموش شدن این برند، علیرغم شایستگی همکارانم در دورانهای مختلف، یکی از غمانگیزترین اتفاقاتی بود که دوست داشتم از آن جلوگیری کنم. دنت، یکی از دوستداشتنیترین برندهایی بود که نزدیک به ۷ سال با تیم بینظیرم، برای محبوبیت و موفقیت آن تلاش کردیم.
من عاشق ایرانم؛ نیمی از عمرم در برابر مهاجرت مقاومت کردم و کشورهای زیادی را دیدهام. باور دارم مانع توسعهیافتگی ما، کوتولههایی هستند که اجازه رشد به دیگران نمیدهند و با دیدن آنها، قدبلندها از خود میپرسند سرمایه و اعتبارمان را به چه کسی بسپاریم؟
اما در نهایت، کوتولهها از دشمنان فرضی خود شکست نمیخورند، آنها از فرزندان خود شکست میخورند. در آیندهای که برندهای ایرانی جهانی میشوند، دنونها به ایران بازمیگردند و این فرزندان، مدیران لایق فردا خواهند بود.
انتهای پیام
مرتبط با:
