تفاوت حداقل حقوق کارمندان دولت و کارگران : تبعیضی که داد کارگران را درآورد!
با اعلام تصویب حداقل دستمزد یک میلیون و 835 هزار تومانی برای کارگران در سال 99، سیلی از انتقادات از سوی جامعه بزرگ کارگری کشور به این مصوبه سرازیر شد و گروهی از منتقدان با اشاره به تفاوت فاحش حقوق کارمندان دولت و کارگران، حداقل حقوق تصویب شده برای کارگران را ناعادلانه و تبعیض آمیز قلمداد کردند.
به گزارش کاماپرس، انتشار خبر افزایش 21 درصدی حداقل دستمزد کارگران در دقایق ابتدایی بامداد پنجشنبه 21 فروردین 1399 موجی از انتقادات جامعه کارگری را به این مصوبه برانگیخت و بررسی نقطه نظرات کارگران نشان میدهد بخشی از این انتقادات به تفاوت قابل توجه حداقل حقوق کارمندان دولت و کارگران باز میگردد.
انعکاس اعتراض های کارگران در کامنت های آنها
کارگران در کامنتهای خود بر خبر مذکور در سایتها و خبرگزاریهای مختلف نوشتند: چرا دولت در مورد حقوق کارمندان خود با دست و دلبازی عمل میکند ولی در مورد کارگران از حق رای خود در شواری عالی کار در جهت جانبداری از کارفرمایان استفاد کرده و به تبعیض بین حقوق کارگران بخش خصوصی و کارمندان دولت دامن زده است؟
کارگران در کامنتهای پرشمار خود با مضامین مختلف این مفهوم را تکرار کردند که دولت در شواری عالی کار، سهجانبهگرایی مورد تاکید قانون را زیرپا گذاشته و بدون توجه به ماده 41 قانون کار و درخواست های مصرانه نمایندگان کارگری مبنی بر افزایش حقوق حداقل حقوق کارگران متناسب با تورم اعلامی از سوی مراجع رسمی کشور، به طرف کارفرمایان متمایل شده است. پرسش اینجاست که حداقل حقوق کارکنان دولت در سال 99 چقدر مصوب شده که صدای اعتراض کارگران را بلند کرده است؟
حداقل درآمد 4 میلیون و 300 هزار تومانی کارکنان دولت
بر اساس تصمیم هیات وزیران در 20 فروردین حقوق شاغلان دستگاههای اجرایی در سال ۱۳۹۹، ۱۵ درصد نسبت به سال ۱۳۹۸ افزایش یافته و حکم حقوقی آنان از 2 میلیون و 800 هزار تومان کمتر نخواهد بود. همچنین، حداقل حقوق و مزایای مستمر شاغلان دستگاههای اجرایی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری به استثنای مشمولان قانون نظام هماهنگی پرداخت کارکنان دولت در سال ۱۳۹۹ به میزان ۱۷ میلیون و ۹۷۴ هزار و ۵۰۰ ریال و حداکثر حقوق و مزایای مستمر این قبیل کارکنان به میزان هفت برابر حداقل حقوق مذکور در این بند تعیین شده است. آنچه در مصوبه دولت آمده با مصوبه کمیسیون تلفیق مجلس اندکی متفاوت است و شاید بهتر باشد برای درک بهتر از افزایش حقوق کارمندان در سال 99 به مصوبه کمیسیون تلفیق بودجه 99 نگاهی داشته باشیم.
سخنگوی کمیسیون تلفیق مجلس در این باره میگوید: طبق مصوبه کمیسیون تلفیق، مقرر شده که حقوق کارمندان دولت در سال 99 نسبت به سالجاری ۵۰ درصد افزایش یابد، دولت نیز در جلسات کمیسیون تلفیق با آن مخالفت نکرده است. قوامی در تشریح جزئیات مصوبه کمیسیون تلفیق برای افزایش حقوق کارمندان دولت می افزاید: طبق این مصوبه، حداقل حقوق کارکنان دولت در سال آینده ۲ میلیون و ۳۵۰ هزار تومان خواهد بود و علاوه بر ۵۰ درصد، مقرر شده است که ۱۵ درصد نیز برای آن دسته که بین ۲ میلیون و ۳۵۰ هزار تومان تا ۶ میلیون تومان حقوق دریافتی دارند، افزایش یابد که تعیین سازوکار آن به عهده دولت است. در واقع بر اساس مصوبه کمیسیون تلفیق، دست دولت باز است که تا مرز 65 درصد به حقوق کارمندان خود اضافه کند.
علی اصلانی عضو کانون عالی شوراهای اسلامی کار در گفتگو با نود اقتصادی مصوبه دولت درباره حقوق کارکنان خود را این گونه مورد نقد قرار داده است: اگر دولت میگوید که توان پرداخت به کارگران را ندارد پس چگونه برای دو و نیم میلیون نفر از کامندان دولت تا مرز ۶۵ درصد افزایش حقوق در نظر گرفته است؟ به گفته وی در سال جاری هیچ کارمند دولتی زیر ۴ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان درآمد نخواهد داشت.
اگر گفته های این فعال کارگری را ملاک قرار دهیم تفاوت بین حداقل حقوق کارگران و کارمندان بیش از 2 میلیون و 400 هزار تومان است که رقم قابل توجهی به شمار می رود. البته کارفرمایان میگویند پرداختی نهایی به کارگران بیش از یک میلون و 835 هزار تومان تعیین شده به عنوان حداقل دستمزد است و با محاسبه آیتمهای دیگر از جمله حق اولاد و مسکن و سنوات و بن خواربار و … دریافتی کارگران حدود 2 میلیون و 600 هزار تومان خواهد بود. اما این مدعا توسط کارگران رد میشود و کارگران فراوانی میگویند: بن خواربار، حق مسکن و اولاد و … در قاموس کارفرمای آنها تعریف نشده است! و در طول دوران کار خود چیزی جز همان حداقل دستمزد را دریافت نکردهاند.
جدل کامنتی بین کارگران و کارمندان بر سر حقوق
نکته قابل تامل دیگر این که برخی کارمندان دولت با درج کامنتهایی در جواب کامنتهای اعتراضی کارگران، بالاتر بودن حداقل حقوق کارکنان دولت را به تحصیلات بالاتر و تخصص کارمندان مرتبط دانستند. در مقابل کارگران در جوابهای خود با اشاره به پائین بودن بهرهوری در بخش دولتی نسبت به بخشخصوصی، ترکیب تحصیلات کارگران امروز را بسیار متفاوت از کارگران نسلهای پیشین دانسته و اظهار می کنند بخش قابل توجهی از افرادی که امروز بر اساس قانون کار، در شمول کارگران قرار گرفتهاند، تحصیلات عالی دارند و تخصص و بهرهوری آنها نسبت به کارکنان بخش دولتی بسیار بالاتر است. برخی کارگران در کامنتهای خود خواستار تخصیص عادلانهتر منابع کشور بین کارکنان دولت و کارگران شدهاند؛ خواستهای که به نظر نمیرسد از سوی دولت مورد توجه قرار گیرد.
