چرا پایداری مرکز تماس به یکی از دغدغه‌های مهم سازمان‌های بزرگ تبدیل شده است؟

کد مطلب: ۳۶۴۵۴۷
چرا پایداری مرکز تماس به یکی از دغدغه‌های مهم سازمان‌های بزرگ تبدیل شده است؟

برای مشتری که با یک بانک، شرکت بیمه یا سازمان خدماتی تماس می‌گیرد، علت قطعی سامانه چندان اهمیتی ندارد. او فقط می‌داند در لحظه‌ای که به پاسخ نیاز داشته، ارتباط برقرار نشده است. اما برای مدیران فناوری اطلاعات و عملیات، پشت همین تجربه کوتاه مجموعه‌ای از وابستگی‌ها قرار دارد: شبکه، خطوط ارتباطی، سامانه تلفنی، نرم‌افزار مرکز تماس، پایگاه داده، یکپارچه‌سازی‌ها و نیروی انسانی. اختلال در هر بخش می‌تواند کیفیت پاسخ‌گویی را تحت‌تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، پایداری مرکز تماس دیگر صرفاً یک ویژگی فنی نیست؛ بخشی از تداوم خدمت‌رسانی سازمان است.

چرا قطعی مرکز تماس فقط یک مشکل فنی نیست؟

به گزارش کاماپرس در بسیاری از سازمان‌های بزرگ، مرکز تماس یکی از نخستین مسیرهایی است که مشتری برای پیگیری درخواست، گزارش اختلال یا دریافت راهنمایی انتخاب می‌کند. اگر هنگام شلوغی سامانه از دسترس خارج شود، فشار معمولاً به کانال‌های دیگر منتقل می‌شود. مشتری ممکن است چند بار تماس بگیرد، به شعبه مراجعه کند یا مشکل خود را در شبکه‌های اجتماعی مطرح کند. در نتیجه، پیامد یک قطعی کوتاه می‌تواند فراتر از مدت اختلال باقی بماند.

این مسئله در خدمات حساس‌تر پررنگ‌تر است. تصور کنید مشتری یک شرکت بیمه برای پیگیری خسارت تماس می‌گیرد یا کاربر یک خدمات مالی درباره تراکنشی ناموفق پرسش دارد. در چنین شرایطی، قطع ارتباط فقط به معنی از دست رفتن یک تماس نیست؛ ممکن است روند رسیدگی را به تأخیر بیندازد و بار اضافی برای تیم پشتیبانی ایجاد کند. البته شدت پیامد به نوع خدمت، مدت قطعی و وجود کانال‌های جایگزین بستگی دارد و نمی‌توان برای همه سازمان‌ها یک هزینه ثابت تعیین کرد.

پایداری با در دسترس بودن یک سرور برابر نیست

گاهی هنگام خرید نرم‌افزار مرکز تماس، موضوع پایداری به توان پردازشی سرور یا تعداد تماس هم‌زمان تقلیل پیدا می‌کند. این شاخص‌ها مهم‌اند، اما پاسخ کامل نیستند. یک مرکز تماس پایدار باید برای خرابی احتمالی اجزای کلیدی، افزایش بار تماس، اختلال ارتباطی و بازیابی خدمات برنامه داشته باشد. معماری High Availability یا دسترس‌پذیری بالا، توزیع بار، مانیتورینگ و سازوکارهای هشدار می‌توانند بخش‌هایی از این طراحی باشند؛ بااین‌حال وجود نام این قابلیت‌ها در فهرست محصول به‌تنهایی اثبات‌کننده عملکرد آن‌ها نیست.

در ارزیابی یک راهکار باید پرسید در صورت خرابی یکی از اجزای اصلی چه اتفاقی می‌افتد، چه تماس‌هایی تحت‌تأثیر قرار می‌گیرند و چه مدت برای بازگرداندن خدمات لازم است. همچنین باید مشخص شود چه کسی مسئول مدیریت بحران است، گزارش رخداد چگونه ثبت می‌شود و چه برنامه‌ای برای آزمون دوره‌ای بازیابی وجود دارد. راهنمای برنامه‌ریزی تداوم خدمت NIST نیز بر تحلیل اثر اختلال، تدوین سناریوهای بازیابی و آزمایش برنامه‌ها تأکید دارد. این اصول محدود به صنعت خاصی نیستند.

اوج تماس، آزمونی واقعی برای زیرساخت است

بسیاری از مشکلات در شرایط عادی آشکار نمی‌شوند. هنگامی که یک سازمان اطلاعیه مهمی منتشر می‌کند، خدماتی با اختلال مواجه می‌شود یا کمپین پرمخاطبی اجرا می‌کند، حجم تماس ورودی ممکن است در بازه کوتاهی افزایش پیدا کند. در این زمان، علاوه بر ظرفیت فنی، نحوه توزیع تماس، اولویت‌بندی صف‌ها و اطلاع‌رسانی درست به تماس‌گیرنده نیز تعیین‌کننده است.

مسئولان مرکز تماس باید تفاوت «افزایش ظرفیت سامانه» و «افزایش توان پاسخ‌گویی» را در نظر بگیرند. حتی اگر نرم‌افزار بتواند تماس‌های بیشتری را مدیریت کند، کمبود نیروی پاسخ‌گو یا سناریوی نامناسب صف می‌تواند زمان انتظار را بالا ببرد. بنابراین برنامه پایداری باید با پیش‌بینی تقاضا، ظرفیت اپراتورها، مسیرهای جایگزین و شاخص‌های خدمت هماهنگ باشد.

تل‌سی چه جایگاهی در این تصمیم دارد؟

شرکت ارتباطات بین‌المللی تل‌سی راهکارهای مرکز تماس را برای کسب‌وکارهای مختلف، از جمله سازمان‌های بزرگ، ارائه می‌کند. در معرفی راهکار مرکز تماس سازمان‌های بزرگ تل‌سی، به معماری High Availability، توزیع بار، پایش و هشدار، انعطاف‌پذیری فرایندها و یکپارچه‌سازی با سامانه‌های سازمانی اشاره شده است. این قابلیت‌ها، اگر متناسب با زیرساخت و الزامات هر سازمان طراحی، پیکربندی و آزمون شوند، می‌توانند بخشی از برنامه تداوم خدمات باشند.

نکته مهم برای خریدار این است که درباره سطح واقعی دسترس‌پذیری، نقاط وابستگی، شرایط پشتیبانی و سناریوهای بازیابی سؤال کند. برای مثال، داشتن دو سرور بدون بررسی وابستگی مشترک آن‌ها به شبکه یا پایگاه داده، لزوماً به معنای حذف نقطه شکست نیست. همچنین لازم است تفاوت پایداری نرم‌افزار با پایداری شبکه و زیرساخت مخابراتی به‌روشنی در قرارداد و طراحی فنی مشخص شود.

تصمیم درست از سنجش ریسک آغاز می‌شود

پیش از خرید یا نوسازی مرکز تماس، سازمان‌ها می‌توانند چند سناریوی واقعی تعریف کنند: قطع یک سرور، افزایش ناگهانی تماس‌ها، از دسترس خارج شدن ارتباط با CRM و عدم دسترسی بخشی از اپراتورها. سپس از تأمین‌کننده بخواهند نشان دهد سامانه در هر وضعیت چه رفتاری دارد و چگونه عملکرد آن اندازه‌گیری می‌شود. چنین ارزیابی‌ای از مقایسه صرف فهرست امکانات قابل‌اتکاتر است.

پایداری مرکز تماس یک وعده تبلیغاتی نیست؛ نتیجه طراحی، آزمون، پایش و مسئولیت‌پذیری مستمر است. مدیرانی که این موضوع را پیش از وقوع بحران جدی می‌گیرند، تصویر دقیق‌تری از ریسک عملیاتی خود خواهند داشت. سازمان‌هایی که در حال بررسی معماری مرکز تماس هستند، می‌توانند از طریق درخواست جلسه مشاوره و دمو با تل‌سی درباره الزامات فنی، ظرفیت موردنیاز و مسیر ارزیابی راهکار گفت‌وگو کنند.

انتهای پیام

مرتبط با:

ارسال نظر