چگونه اقتصاد ایران سرپا ماند؟

سال ۱۴۰۴ برای بسیاری از فعالان اقتصادی با نااطمینانی، محدودیت‌های انرژی و نوسانات متعدد همراه بود. با این حال، بخشی از بنگاه‌ها تلاش کردند با تغییر شیوه مدیریت و افزایش بهره‌وری، فعالیت خود را حفظ کنند و از شرایط سخت عبور کنند.

بابک افقهی، رئیس‌کل اسبق سازمان توسعه تجارت ایران در گفت‌وگو با کاماپرس درباره ارزیابی خود از عملکرد اقتصاد در سال ۱۴۰۴ گفت: سالی که گذشت سالی بسیار غم‌بار برای مردم شریف ایران بود و فضای بی‌ثبات و عدم اطمینان خاطر در حوزه اقتصادی، اثرات منفی خود را بر کسب‌وکارهای مردم گذاشت. با این حال، باید سال ۱۴۰۴ را در بستر اقتصاد جهانی نیز دید، زیرا اقتصاد دنیا همچنان با اختلال در زنجیره‌های تأمین و نوسان قیمت انرژی روبه‌رو است.

وی افزود: طبق آمار صندوق بین‌المللی پول، رشد جهانی برای سال ۲۰۲۵ حدود ۳.۳ درصد و تورم جهانی حدود ۴.۲ درصد پیش‌بینی شده است و این موضوع نشان می‌دهد فشار بر کسب‌وکارها محدود به ایران نیست.

افقهی درباره عملکرد برخی بنگاه‌های داخلی تأکید کرد: تعدادی از شرکت‌ها توانستند عملکرد موفقی داشته باشند و با تمرکز بر بهره‌وری، مدیریت منابع، مدیریت دقیق خوراک، تنوع‌بخشی به تولید محصول و ایجاد زنجیره ارزش، رشد محدود اما موفقی را تجربه کنند.

وی ادامه داد: سال ۱۴۰۴ سال تاب‌آوری پرهزینه اما آموزنده‌ای بود؛ سالی که بقا به خودی خود یک دستاورد محسوب شد، اما فرصت رشد برای بنگاه‌های حرفه‌ای همچنان وجود داشت.

رئیس‌کل اسبق سازمان توسعه تجارت ایران با اشاره به نقش بنگاه‌های کوچک در اقتصاد گفت: موتور تاب‌آوری اقتصاد در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، نه در شرکت‌های عظیم، بلکه در بنگاه‌های کوچک و کسب‌وکارهای خانوادگی قرار دارد. بر اساس گزارش‌های بین‌المللی، بیش از ۹۰ درصد بنگاه‌های جهان را کسب‌وکارهای کوچک و متوسط تشکیل می‌دهند و حدود نیمی از اشتغال جهانی را ایجاد می‌کنند.

وی افزود: همین بخش به دلیل چابکی بیشتر، توانسته خود را سریع‌تر با شوک‌های قیمتی، اختلالات زنجیره تأمین و تغییر الگوهای مصرف تطبیق دهد، هرچند همچنان با چالش‌هایی مانند محدودیت در تأمین مالی، آسیب‌پذیری در برابر تورم و هزینه بالای فناوری روبه‌رو است.

افقهی اظهار کرد: اگرچه کسب‌وکارهای کوچک را می‌توان قهرمانان خاموش اقتصاد دانست، اما شواهد نشان می‌دهد که در دوره آشفتگی اقتصاد جهانی، همین بازیگران کوچک نقش ضربه‌گیر را ایفا کرده‌اند و آینده آن‌ها بیش از هر چیز به سیاست‌های تسهیل‌گر، کاهش بروکراسی و دسترسی هوشمند به اعتبار وابسته است.

وی درباره میزان تاثیر اتفاقات سال ۱۴۰۴ بر اقتصاد کشور نیز گفت: من با عبارت از کار افتادن اقتصاد موافق نیستم و اصطلاح دقیق‌تر را شکاف تولید می‌دانم؛ یعنی فاصله میان ظرفیت بالقوه و تولید واقعی. اقتصاد متوقف نشد، اما بهره‌وری کاهش یافت و بخشی از ظرفیت‌های موجود مورد استفاده قرار نگرفت.

گفتگوی کامل به زودی منتشر می‌شود.

انتهای پیام