چگونه ناداستان به یکی از محبوبترین ژانرهای مطالعه تبدیل شد؟
در سالهای اخیر، ناداستان از یک عنوان کمتر شناخته شده به یکی از پرمخاطبترین بخشهای بازار کتاب تبدیل شده است. ژانری که به گفته فعالان نشر، توانسته میان روایت ادبی و واقعیت پلی ایجاد کند و مخاطبان بیشتری را به خود جذب کند.
کاوه کیاییان، نایبرئیس هیئتمدیره نشر چشمه، در گفتگو با کاماپرس درباره شکلگیری این جریان گفت: سالها در کتابفروشیها قفسهای با عنوان ناداستان وجود نداشت و آثاری مانند سفرنامه، زندگینامه، کتابهای مصاحبه و آثار تحقیقی به صورت جداگانه دستهبندی میشدند.
کیاییان تاکید کرد: هر متن غیرتخیلی را نمیتوان ناداستان نامید و آنچه این ژانر را از دیگر آثار متمایز میکند، روایت است؛ یعنی نویسنده با تکیه بر نگاه شخصی و تجربه زیسته خود، واقعیت را بازگو میکند.
وی افزود: با ورود آثاری مانند نوشتههای آلن دوباتن، مرز میان داستان، فلسفه و جامعهشناسی برای مخاطبان و کتابفروشان دچار تغییر شد و به تدریج ناداستان جایگاه مستقلی پیدا کرد.
نایبرئیس هیئتمدیره نشر چشمه درباره نمونههای این ژانر گفت: امروز خاطرات رجال تاریخی، سفرنامههای روایی و حتی نوشتههای ناصرالدینشاه یا آثار باستانی پاریزی را میتوان در قالب ناداستان دستهبندی کرد. جذابیت اصلی ناداستان در این است که هم لذت خواندن ادبیات را فراهم میکند و هم به واقعیت وفادار میماند.
کیاییان همچنین به آثار سوتلانا الکسیویچ اشاره کرد و گفت: کتابهای او درباره جنگ و پیامدهای اجتماعی آن نشان دادند ناداستان تا چه اندازه میتواند تاثیرگذار و تکاندهنده باشد و دریافت جایزه نوبل نیز به رسمیت جهانی این ژانر کمک کرد.
وی در پایان اظهار کرد: برخی آثار ریشهدار در روزنامهنگاری نیز نمونه دیگری از ناداستان هستند؛ آثاری که یک گزارش یا پرونده مطبوعاتی را با عمق بیشتر و روایتپردازی گستردهتر به کتابی ماندگار تبدیل میکنند.
متن کامل گفتگو را در این صفحه بخوانید
انتهای پیام
مرتبط با:
