«من دو بال دارم»؛ روایت پرواز از دل محدودیتها
«من دو بال دارم» تنها زندگینامه روزبه پیروز، بنیانگذار گروه مالی فیروزه نیست؛ این کتاب تلاشی است برای روایت اینکه چگونه میتوان از دل محدودیت، مسیر رشد و اثرگذاری را ساخت. در آیین رونمایی این اثر، چهرههایی از حوزه کارآفرینی، سرمایهگذاری، آموزش و ادبیات، از نقش روایت، خودباوری، رنج، شکست و امید در شکلگیری سرمایه انسانی سخن گفتند و تأکید کردند توسعه، پیش از آنکه یک مفهوم اقتصادی باشد، از تغییر نگاه انسان به تواناییهای خود آغاز میشود.
مراسم رونمایی از کتاب «من دو بال دارم» که یکشنبه 21 تیرماه در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد، فرصتی بود تا فراتر از معرفی یک کتاب، درباره مفاهیمی چون اراده، هویت، مسئولیتپذیری و توسعه گفتوگو شود. سخنرانان این نشست، هر یک از زاویهای متفاوت، روایت را یکی از مهمترین ابزارهای ساختن آینده فردی و اجتماعی دانستند و از تجربههایی گفتند که در پسِ موفقیتها، کمتر دیده میشوند.
روایتی فراتر از یک زندگینامه
مهراوه فردوسی، نویسنده کتاب، معتقد است «من دو بال دارم» بیش از آنکه زندگی یک فرد را روایت کند، مخاطب را با پرسشهایی بنیادین روبهرو میکند؛ پرسشهایی درباره سهم انسان در ساختن سرنوشت، مسئولیتپذیری در قبال انتخابها و نسبت میان محدودیتهای جسمی و تواناییهای فردی.
او توضیح داد که این اثر تلاش میکند نشان دهد انسان را نباید صرفاً با ویژگیهای ظاهری یا دستاوردهایش تعریف کرد. به باور فردوسی، ادبیات زمانی معنا پیدا میکند که بتواند از دل یک تجربه شخصی، تجربهای مشترک و قابل لمس برای دیگران خلق کند. از نگاه او، روایت تنها ثبت خاطرات نیست، بلکه ابزاری برای حفظ حافظه جمعی و انتقال تجربه است؛ سرمایهای نامشهود که هم برای انسانها و هم برای سازمانها ارزشآفرین است.
روزبه پیروز؛ کتابی درباره مبارزه، نه موفقیت
روزبه پیروز، بنیانگذار گروه مالی فیروزه، در این مراسم تأکید کرد که هدف از نگارش کتاب، ثبت فهرستی از موفقیتهای شخصی نبوده، بلکه روایت تجربه زیستن با محدودیت و تبدیل چالشها به فرصت است.
او گفت ایده نگارش این اثر پس از پدر شدنش شکل گرفت؛ زمانی که به این فکر افتاد چگونه میتواند تجربههایی را که طی سالها با دشواری به دست آورده، برای نسل بعدی به یادگار بگذارد. به گفته پیروز، هر انسانی با نوعی محدودیت روبهرو است و تفاوت افراد در نحوه مواجهه با این محدودیتهاست. او باور دارد بزرگترین مانع پیشرفت، ناتوانی جسمی نیست، بلکه از دست دادن اعتماد به تواناییهای خود است.
پیروز همچنین با اشاره به مسیر زندگی و فعالیت حرفهای خود، تأکید کرد با وجود دشواریهای فعالیت اقتصادی در ایران، از تصمیمش برای بازگشت و ادامه مسیر در کشور احساس پشیمانی نمیکند و این انتخاب را بخشی از هویت و باور شخصی خود میداند.
توسعه از دل جسارت
سعید محمدی، همبنیانگذار دیجیکالا، نیز در این مراسم با اشاره به سالها همکاری با روزبه پیروز، گفت آنچه بیش از هر چیز در شخصیت او الهامبخش بوده، تبدیل کردن محدودیت به فرصتی برای رشد است.
به اعتقاد محمدی، بسیاری از محدودیتها ظاهری نیستند و انسانها ممکن است با موانع ذهنی جدیتری روبهرو باشند. او کارآفرینی را مسیری توصیف کرد که بدون جسارت و پذیرش ریسک شکل نمیگیرد و گفت توسعه، تنها به رشد اقتصادی محدود نیست، بلکه مسئولیتی اجتماعی است که نیازمند گفتوگو، مطالعه و مشارکت همگانی است.
وقتی رنج، نقطه آغاز توانمندی میشود
علینقی مشایخی، بنیانگذار دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه شریف، نیز کتاب «من دو بال دارم» را روایت دو قهرمان دانست؛ روزبه پیروز و مادرش که نقش مهمی در شکلگیری این مسیر ایفا کرده است.
او معتقد است موفقیتهای علمی و حرفهای روزبه، تنها دستاوردهای فردی نیستند، بلکه حلقههایی از زنجیرهای هستند که اعتمادبهنفس، خودباوری و پذیرش اجتماعی را برای او به همراه آوردهاند. مشایخی تأکید کرد همه انسانها، فارغ از جایگاه و شرایط زندگی، با نوعی محدودیت روبهرو هستند و آنچه آینده آنان را رقم میزند، کیفیت حمایت، آموزش و باور به تواناییهایشان است. او در پایان مطالعه این کتاب را به همه نسلها توصیه کرد و آن را روایتی از امید، پشتکار و تعلق به ایران دانست.
انتهای پیام
مرتبط با:
