نیروی انسانی در تله ناامیدی و مهاجرت
سال ۱۴۰۴ یکی از دشوارترین سالها برای بازار کار ایران بود؛ سالی که در آن نهتنها فرصتهای شغلی کاهش یافت، بلکه ناامیدی، مهاجرت نیروهای متخصص و افت بهرهوری، به چالشهای جدی سرمایه انسانی کشور تبدیل شد.
بابک کاظمی بجستانی، مدرس و مشاور کسبوکار، در گفتوگو با کاماپرس با تشریح وضعیت بازار کار در سال ۱۴۰۴ اظهار کرد: «شرایط نیروی انسانی در سال گذشته بسیار دشوار بود و به اعتقاد من، وضعیت از هر زمان دیگری بدتر شد.»
وی با اشاره به تجربه خود در حوزه آموزش مدیران و دورههای MBA گفت: به واسطه فعالیت آموزشی، با تعداد زیادی از نیروهای تحصیلکرده و مستعد در ارتباط هستم که با امید ورود به موقعیتهای مدیریتی و بازاریابی، زمان و هزینه زیادی برای آموزش صرف کردهاند؛ اما رکود اقتصادی و توقف توسعه کسبوکارها باعث شده بسیاری از شرکتها توان جذب این نیروهای باکیفیت را نداشته باشند.
کاظمی بجستانی افزود: همواره تلاش میکنم رزومه این افراد را در شبکه حرفهای خود به اشتراک بگذارم و آنها را به شرکتهای مختلف معرفی کنم، اما واقعیت این است که در ماههای اخیر فرصتهای استخدامی به شکل محسوسی کاهش یافته است.
وی تأکید کرد که مشکل امروز فقط بیکاری نیست، بلکه گسترش ناامیدی در میان نیروی انسانی است. به گفته او، حتی افرادی که شغل دارند نیز به دلیل ابهام نسبت به آینده، انگیزه و تعهد گذشته را ندارند و این موضوع هم امنیت شغلی آنها را کاهش میدهد و هم بهرهوری سازمانها را تحت تأثیر قرار میدهد.
این مدرس و مشاور کسبوکار ادامه داد: از سوی دیگر، بسیاری از شرکتها نیز به دلیل کاهش درآمد، امکان افزایش حقوق یا ارائه مزایای مناسب را ندارند و همین موضوع یک چرخه معیوب ایجاد کرده است؛ چرخهای که در آن هم کارکنان آسیب میبینند و هم سازمانها.
کاظمی بجستانی یکی دیگر از نگرانیهای جدی خود را مهاجرت نیروهای متخصص عنوان کرد و گفت: «این مسئله برای من حتی از سایر چالشها مهمتر است؛ زیرا همواره دغدغه توسعه ایران را داشتهام.»
وی افزود: متأسفانه امروز بخش قابل توجهی از نیروهای توانمند به فکر مهاجرت هستند و معمولاً همین افراد، به دلیل مهارت و تخصص بالاتر، شانس بیشتری برای خروج از کشور دارند. در نتیجه، ترکیب سرمایه انسانی کشور به تدریج دچار عدمتعادل میشود.
به گفته او، فشارهای اقتصادی باعث شده بسیاری از کارکنان آینده حرفهای خود را در یک سازمان نبینند و همزمان به فرصتهای شغلی دیگر فکر کنند. این وضعیت، تعهد سازمانی را کاهش داده و مانع شکلگیری تجربه و یادگیری عمیق در شرکتها شده است.
کاظمی بجستانی برای توضیح این موضوع به مثالی اشاره کرد و گفت: مدیر بازاریابی که باید در طول سال دهها سفر کاری برای توسعه بازار انجام دهد، وقتی نسبت به آینده شغلی خود اطمینان ندارد، طبیعی است که آن مسئولیت را با انگیزه و کیفیت گذشته دنبال نکند. در نتیجه، هم سازمان از توسعه بازمیماند و هم خود فرد فرصت رشد حرفهای را از دست میدهد.
وی در پایان با اشاره به تحولات بازار کار در ماههای پایانی سال گفت: «تا پیش از آذرماه، بسیاری از شرکتها به دنبال جذب نیروی متخصص بودند اما نیروی کافی پیدا نمیکردند؛ امروز شرایط کاملاً برعکس شده است. تعداد نیروهای آماده به کار افزایش یافته، اما تقاضای استخدام کاهش پیدا کرده و بازار کار نسبت به گذشته وارد مرحلهای بهمراتب دشوارتر شده است.»
متن کامل گفتگو را در این صفحه بخوانید
انتهای پیام
مرتبط با:
