چرا صنایع سنگین ایران به مرز فروپاشی رسیدند؟

صنایع سنگین در ایران طی سال ۱۴۰۴ تحت فشار مجموعه‌ای از محدودیت‌های زیرساختی و اقتصادی قرار گرفتند. محدودیت‌هایی که مستقیما بر ظرفیت تولید و اشتغال اثر گذاشته است. از کاهش مداوم تامین برق در ماه‌های مختلف سال گرفته تا اختلال در تامین انرژی پایدار، شرایطی ایجاد شد که بسیاری از واحدهای صنعتی نتوانستند فعالیت مستمر داشته باشند.

محسن حاجی‌بابا، فعال حوزه تولید در گفتگو با کاماپرس درباره این وضعیت گفت: در سال ۱۴۰۴ واحدهای تولیدی در بخش‌های سنگین مانند فولاد، فروآلیاژ و سیمان با کمبود جدی برق مواجه بودند و در برخی دوره‌ها تنها بخش بسیار محدودی از نیاز انرژی آن‌ها تأمین می‌شد.

وی افزود: کاهش ظرفیت تولید در این صنایع نه تنها فعالیت مستقیم کارخانه‌ها را مختل کرد، بلکه زنجیره گسترده‌ای از اشتغال شامل معدن، حمل‌ونقل و خدمات وابسته را نیز تحت تأثیر قرار داد.

حاجی‌بابا ادامه داد: این وضعیت باعث شد بسیاری از واحدها ناچار به تعدیل نیرو شوند و ادامه فعالیت در شرایط زیان‌ده برای آن‌ها دشوار شود.

وی در پایان تصریح کرد: هم‌زمانی مشکلات انرژی با نبود سرمایه‌گذاری کافی در زیرساخت‌ها، فشار مضاعفی بر صنایع وارد کرده و شرایط را برای ادامه فعالیت پایدار دشوار کرده است.

گفتگوی کامل به زودی منتشر می‌شود.

انتهای پیام