سال ۱۴۰۴ سختترین سال صنعت در پنج دهه اخیر بود
مدیرعامل سکوایران با بیان اینکه در بیش از پنج دهه فعالیت صنعتی، هیچ سالی به دشواری ۱۴۰۴ نبوده است، میگوید قطعیهای غیرقابل پیشبینی برق، محدودیتهای ارزی، بحران تأمین انرژی و نااطمینانی اقتصادی، امکان هرگونه برنامهریزی را از صنایع سلب کرده و بسیاری از واحدهای تولیدی را به مرز تعطیلی رسانده است.
احمد پورفلاح، مدیرعامل سکوایران، در گفتوگو با کاماپرس با مرور بیش از نیمقرن فعالیت خود در صنعت، سال ۱۴۰۴ را دشوارترین دوره کاریاش توصیف کرد و گفت: با وجود اینکه انقلاب، جنگ هشتساله و فراز و نشیب دولتهای مختلف را تجربه کردهام، هیچگاه شرایطی به سختی سال ۱۴۰۴ را در صنعت ندیده بودم.
وی با اشاره به سالهای ابتدایی فعالیت حرفهای خود اظهار کرد: در آغاز مسیر، سختی کار بسیار زیاد بود و گاهی از ساعت هفت صبح تا ۱۰ شب در کارخانه حضور داشتم. حتی پیش میآمد شبها با چندین کارتابل به خانه بروم و سحرگاه دوباره به کارخانه بازگردم یا نیمهشب برای سرکشی به خطوط تولید مراجعه کنم. با این حال، آن دوران با وجود سختیها، شیرین بود؛ زیرا تولید، توسعه و امید به آینده وجود داشت.
پورفلاح افزود: فعالیت سکوایران از تولید در و پنجرههای ساده آغاز شد و به مرور به تولید بیش از ۱۵۰ نوع پروفیل گالوانیزه، PVC و آلومینیومی رسید. همواره تلاش کردیم دانش فنی و توان تولید خود را بهروز نگه داریم، اما در سالهای اخیر موانع فعالیت صنعتی به شکل مستمر افزایش یافته است.
مدیرعامل سکوایران با انتقاد از برخی محدودیتهای ارزی گفت: در مقاطعی به ما اعلام شد که تولید در و پنجرههای رنگی کالای لوکس محسوب میشود و به همین دلیل نباید ارز دریافت کنیم. همچنین بارها نسبت به واردات ورق گالوانیزه مورد سؤال قرار گرفتیم، در حالی که توضیح داده بودیم استفاده از این محصول از نظر اقتصادی حتی از آلومینیوم نیز مقرونبهصرفهتر است. با وجود این، سهمیه ارزی شرکت کاهش یافت و فشارهای متعددی به مجموعه وارد شد.
وی مهمترین ویژگی سال ۱۴۰۴ را از بین رفتن امکان برنامهریزی دانست و اظهار کرد: حتی برای روز بعد نیز نمیتوانستیم برنامهریزی کنیم. بهعنوان مثال، اعلام میشد برق کارخانه هفتهای یک روز قطع خواهد شد، اما در عمل گاهی سه روز در هفته با خاموشی مواجه میشدیم.
پورفلاح ادامه داد: علاوه بر بحران برق، در تأمین سوخت و گاز نیز با مشکلات جدی روبهرو بودیم. برای تأمین برق اضطراری، با هزینه خودمان گازوئیل تهیه کرده بودیم تا در زمان قطع گاز، ژنراتور کارخانه را روشن کنیم، اما زمانی که از همان سوخت برای جبران قطعی برق استفاده کردیم، از ما توضیح خواسته شد که چرا گازوئیل را برای تولید برق مصرف کردهایم. هنوز هم برایم قابل درک نیست که چرا باید درباره نحوه استفاده از سوختی که با هزینه خودمان تهیه شده، پاسخگو باشیم.
وی با اشاره به شرایط حاکم بر صنایع کوچک و متوسط گفت: سال ۱۴۰۴ برای تولیدکنندگان مستقل، سالی سرشار از نااطمینانی بود. از یک سو تأمین مواد اولیه و انرژی با اختلال مواجه شد و از سوی دیگر، آشفتگی بازار باعث شد بسیاری از مشتریان نتوانند به تعهدات مالی خود عمل کنند؛ موضوعی که بهطور مستقیم بر ایفای تعهدات واحدهای تولیدی در قبال کارکنان و تأمینکنندگان اثر گذاشت.
پورفلاح با ابراز تأسف از تعطیلی واحدهای تولیدی اظهار کرد: شهرکهای صنعتی دیگر شور و نشاط گذشته را ندارند و چراغ بسیاری از کارخانهها خاموش شده است. برای من، بهعنوان فردی که بیش از ۵۰ سال در صنعت فعالیت کرده، بسیار تلخ بود که شاهد باشم برخی همکارانم ناچار شدند کرکره کارخانههای خود را پایین بکشند و از ادامه تولید صرفنظر کنند.
وی در پایان با اشاره به چشمانداز سال آینده هشدار داد: اگر روند فعلی ادامه پیدا کند و برای حل مشکلات صنایع تصمیمهای اساسی اتخاذ نشود، سال ۱۴۰۵ میتواند بهمراتب دشوارتر از سال ۱۴۰۴ باشد.
گفتگوی کامل را در این صفحه ببینید.
انتهای پیام
مرتبط با:
