آموزش نخستین قربانی بحران است
بازسازی پس از بحران تنها به ترمیم ساختمان‌ها و تامین نیازهای فوری محدود نمی‌شود و نحوه تخصیص منابع می‌تواند مسیر بلندمدت جامعه را تحت تاثیر قرار دهد. در این میان، آموزش حوزه‌ای است که با وجود اهمیت آن، در شرایط بحرانی خیلی زود از اولویت خارج می‌شود.
سمیه توحیدلو، جامعه‌شناس اقتصادی و استادیار پژوهشکده مطالعات اجتماعی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، در گفتگو با کاماپرس درباره اولویت‌های بازسازی پس از بحران گفت: مشارکت ذی‌نفعان در فرآیند بازسازی حیاتی است و حضور نهادهای مدنی و مردم باید در کنار تصمیم‌های دولت مورد توجه قرار گیرد.
بیشتر بخوانید:
- زنان زودتر از دیگران شغل خود را از دست می‌دهند
- جنگ لزوما جامعه را همبسته‌تر نمی‌کند
- نااطمینانی، کسب‌وکارها را به سمت کوچک‌سازی می‌برد
- تاب‌آوری مردم به رفتار تصمیم‌گیرندگان گره خورده اس
وی افزود: بازسازی نیز لزوما نباید به معنای ساخت دوباره هر آنچه تخریب شده باشد و در برخی موارد بازآفرینی انتخاب منطقی‌تری است. برای مثال، ممکن است تعطیل کردن یک واحد کم‌بازده آسیب‌دیده و انتقال منابع و نیروی انسانی آن به حوزه‌ای بهره‌ورتر، تصمیم مناسب‌تری باشد.
توحیدلو با اشاره به ضرورت مدیریت منابع محدود تصریح کرد: در کوتاه‌مدت، بازسازی مسکن و تامین اقلام بهداشتی و درمانی ضروری است، اما نباید آموزش در این میان فراموش شود. آموزش در جامعه ما نخستین قربانی بحران است و به سرعت تعطیل می‌شود، در حالی که باید یکی از جدی‌ترین اولویت‌های جامعه باش..
وی در پایان با تاکید بر صدادار شدن جامعه گفت: اگر مشارکت مردم جلب نشود، صداهای مختلف شنیده نشوند و مداخله در فضای پس از جنگ بدون برنامه مشخص انجام شود، فرآیند بازسازی نیز با شکست مواجه خواهد شد.
گفتگوی کامل به زودی منتشر می‌شود
انتهای پیام
مرتبط با:
