2 استراتژی پیش روی برگزارکنندگان نمایشگاه در سال ۱۴۰۵
مدیرعامل گروه تجارت اطلاعات کوشا (ITG) با اشاره به شرایط فعلی کشور، دو استراتژی پیش روی شرکتهای برگزار کننده نمایشگاه در سال آینده را تشریح کرد.
علی معین جهرمی، در گفتوگو با کاماپرس، با تاکید بر اینکه این صحبتها در دی ماه 1404 مطرح شده است، ادامه داد: با توجه به شرایط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور، در مقام پیشبینی و نه تحلیل قطعی، میتوان گفت که در سال ۱۴۰۵ حدود ۹۰ درصد شرکتها دو استراتژی کلان در پیش دارند.۱۰ درصد باقیمانده که مشخص نیست منابع مالی خود را از چه مسیری تأمین میکنند، همچنان با همان الگوی پیشین، به بقای خود ادامه خواهند داد.
وی با بیان اینکه این دو استراتژی عبارتست از حفظ دارایی یا حفظ شخصیت حقوقی و برند، توضیح داد: در استراتژی حفظ دارایی، شرکتها ناچارند هزینهها را تا حد صفر کاهش دهند که نتیجه آن، میل به تعطیلی است. این مسیر بسته به توان و امکانات هر شرکت یا واحد تولیدی، ممکن است در نقطهای متوقف شود، اما در نهایت گرایش آن به سمت صفر متمایل است. در این حالت، نه افزایش دارایی مدنظر بوده و نه از دست دادن آن، به عبارتی هدف صرفاً حفظ وضعیت موجود است. استراتژی دوم، حفظ شخصیت حقوقی، برند و تمام آن چیزیست که در طول زمان ساخته شده است. در این مسیر، شرکت ناچارا برای بقا هزینه میکند و این هزینه از محل داراییها تأمین میشود.
وی با بیان اینکه این تصمیمی است که از این مقطع به بعد، صاحبان بنگاههای اقتصادی باید اتخاذ کنند، گفت: یا برند، شرکت و واحد تولیدی خود را حفظ کرده و از داراییهایشان هزینه کنند، یا داراییها را حفظ کرده و به سمت کاهش فعالیت و حتی تعطیلی حرکت کنند. در این دو حالت، آن دسته از شرکتهایی که به سمت صفر میل میکنند، در بهترین حالت میتوانند بهعنوان بازدیدکننده در چرخه نمایشگاهی حاضر شوند. اما شرکتهای خواهان حفظ برند، محصول، واحد تولیدی و شخصیت حقوقی، باید به دنبال کمهزینهترین مسیر بوده و بررسی کنند که نمایشگاه تا چه اندازه میتواند در راستای بقای آنها مؤثر باشد. در این مرحله، هدف صرفاً بقاست نه توسعه.
سال ۱۴۰۵؛ سال بحران جدی برای صنعت نمایشگاهی
این فعال صنعت نمایشگاهی کشور با اشاره به وضعیت دولت با توجه به محدودیتهای بودجهای، عنوان کرد: هرچند تخصص من بودجهریزی نیست، اما با یک نگاه کلی میتوان دید که دولت در بسیاری از حوزهها، از فرهنگ و اقتصاد گرفته تا اجتماع، عملاً مسیر هزینهکرد را مسدود کرده، چراکه اصلا منابع درآمدی کافی در اختیار ندارد. بر همین اساس، اگر اتفاق خاص و غیرمنتظرهای رخ ندهد، سال ۱۴۰۵ میتواند سال بحران جدی برای صنعت نمایشگاهی باشد. البته این یک پیشبینی بوده و ممکن است در کوتاهمدت شرایط تغییر کند و گرههایی که امروز وجود دارد، ناگهان باز شود.
معین جهرمی با بیان اینکه درصورت ارائه راه حل سوم، شرایط تغییر میکند، ادامه داد: شاید منظور از راهحل سوم، تعریف نوعی حضور جدید باشد که مشارکتکنندگان بتوانند برای حفظ بقا، برند و محصول خود، با کمترین هزینه در نمایشگاه حاضر شوند. شرکتهایی که هر ساله با متراژ بالا و نمایش گسترده محصولات خود حضور داشتند، احتمالاً دیگر قادر به ادامه آن الگو نخواهند بود؛ اما نباید حضور آنها را به صفر رساند. برگزارکنندگان باید راهکارهایی مبتنی بر محتوا ارائه دهند، برنامههای محتوایی را افزایش داده و فضاهای نمایشگاهی را به بستری برای اطلاعرسانی، انتقال تجربه و حل مسائل در شرایط بحران، تبدیل کنند.
حذف نمایشگاههای کوچک از چرخه برگزاری
وی افزود: در شرایط فعلی، باید نمایشگاهها را در مقیاس محلی و ملی بازتعریف کنیم و کاری کنیم که مشارکتکننده با رضایت و احساس مثبت نسبت به هزینهای که پرداخت کرده، از نمایشگاه خارج شود. در غیر این صورت، اگر صرفاً به فروش غرفه و جمعآوری هزینهها بسنده کنیم، مشخص نیست چه اتفاقی رخ خواهد داد. تحت شرایط موجود، طبیعتا نمایشگاههای کوچکتر، بهویژه در شهرستانها که معمولاً در سایه نمایشگاههای بزرگ مراکز استانها برگزار میشوند، احتمالاً بیش از دیگران آسیب خواهند دید و چهبسا از چرخه فعلی حذف شوند. چراکه شرکتها ترجیح میدهند در صورت هزینه کرد برای شرکت در نمایشگاه، در تأثیرگذارترینها حضور داشته باشند.
انتهای پیام
مرتبط با:
